Het gevoel dat je er net niet helemaal bij hoort. Dat je anders denkt, anders doet, anders voelt. Het is iets wat veel kinderen (en volwassenen) herkennen. En vaak volgt dan een reactie: aanpassen. Jezelf wat kleiner maken, niet te veel opvallen, emoties inslikken. Gewoon ‘meedoen met de rest’, om er maar bij te horen.
Voor hoogsensitieve kinderen gebeurt dat vaak nóg sneller. Omdat ze aanvoelen wat er van hen verwacht wordt. Omdat ze harmonie willen bewaren. Omdat ze de sfeer feilloos oppikken en liever geen spanning veroorzaken.
Herkenbaar?
“Ik kon uren alleen op mijn kamer spelen. Boeken lezen, tekenen, fantaseren. Na bedtijd ging ik soms stiekem door met een zaklamp onder de dekens. Buiten struinen met de hond, hutten bouwen, nadenken over van alles en nog wat. Van simpele vragen tot de waarom-is-de-banaan-krom-vragen. En als ik dan een flauw antwoord kreeg zoals ‘omdat hij niet recht is’, voelde dat alsof mijn vragen niet serieus genomen werden.
Ik voelde emoties sterk en was gevoelig voor de gevoelens van anderen. Toch leerde ik mezelf om niet te veel laten merken, me aanpassen aan de mensen om me heen. Dan viel ik tenminste niet op. Maar echt gelukkig werd ik er niet van.”
Als je je aanpast, verlies je soms een stukje van jezelf
Wanneer kinderen zich constant aanpassen, raken hun eigen gevoelens, gedachten en talenten wat op de achtergrond. Ze raken vermoeid, voelen zich leeg of onrustig en weten soms niet eens waarom. Het kan zelfs leiden tot lichamelijke klachten of het gevoel van eenzaamheid, terwijl ze gewoon tussen andere mensen zijn.
Hoe zit dat bij hoogsensitieve kinderen?
Hoogsensitieve kinderen passen zich vaak sneller aan dan anderen. Een paar herkenbare redenen:
• Ze verstoppen emoties om anderen niet tot last te zijn.
• Ze pikken sociale signalen snel op en willen de sfeer goed houden.
• Ze raken sneller overprikkeld en trekken zich dan terug of worden stil.
• Ze willen voldoen aan verwachtingen en zijn vaak perfectionistisch.
• Ze zijn gevoelig voor kritiek en doen hun best om afwijzing te voorkomen.
En dan komt de vraag… moet je kind zich aanpassen?
Natuurlijk is het soms handig om rekening te houden met anderen. Maar het is net zo belangrijk dat een kind zichzelf kan en mag zijn. Want pas als een kind zich veilig voelt om dat te doen, komt er ruimte voor zelfvertrouwen, eigen ideeën en ontspanning.
Jij mag gewoon jezelf zijn
En dat geldt ook voor jou als ouder. Het helpt als jij laat zien dat het oké is om jezelf te zijn. Dat je niet alles perfect hoeft te doen. Dat er ruimte is voor gevoelens en verschillen. Juist in die basis voelt je kind zich gezien en leert het dat ‘anders zijn’ niet fout is, maar gewoon… anders.
Een paar simpele reminders voor jou en je kind:
• Maak je niet kleiner dan je bent.
• Durf te zeggen hoe je je voelt.
• Wees mild voor jezelf.
• Wees trots op wie je bent.
Onthoud: jij bent uniek.
En vooral: relax.
Wat kun jij als ouder doen?
Je hoeft het niet ingewikkeld te maken. Een veilige thuisbasis, een luisterend oor, ruimte voor emoties… dat is al zoveel waard. En af en toe een gesprekje over: “Hoe voelt het eigenlijk om jezelf te zijn?” of “Wanneer voel jij je het meest jezelf?” kan verrassend waardevol zijn.
TIP: samen aan de slag met emoties en grenzen
Wil je deze herfst bewust aan de slag met meer rust en zelfvertrouwen bij je kind? Kijk dan eens naar mijn Herfst Relax Pakket. Daarin vind je tools en oefeningen om op een speelse manier samen te werken aan emoties leren herkennen, grenzen aangeven en gewoon lekker jezelf zijn. Een fijne manier om samen wat dieper te gaan, zonder het zwaar te maken.
Wat heeft jouw kind nodig om zichzelf te mogen zijn, en hoe kun jij daar ruimte voor geven?”
