De Sint is weer in het land! De intocht is geweest, de eerste schoentjes worden gezet en overal klinken sinterklaasliedjes. Voor veel kinderen een tijd vol magie, gezelligheid en voorpret.
Maar tegelijkertijd brengt deze periode ook iets anders met zich mee. Want waar het feest voor de één vooral leuk is, kan het voor de ander behoorlijk intens zijn. Zeker voor gevoelige kinderen.
Hoogsensitieve kinderen beleven alles dieper. Ze voelen meer, denken meer, bouwen sneller spanning op en hebben vaak een levendige fantasie. In hun hoofd gebeurt er veel. Veel meer dan je misschien aan de buitenkant ziet. De sfeer, de verwachtingen, de indrukken… het stapelt zich op.
En dan nog de spanning rondom de cadeautjes. Wat als ze niet krijgen wat ze in hun hoofd hadden bedacht of gehoopt? Dan komt de teleurstelling vaak extra hard binnen.
Sint = cadeaus… of toch iets meer?
Je zet je schoen en je krijgt iets. En als je lief bent, krijg je méér. Toch?
Maar is dat eigenlijk wat we willen meegeven aan onze kinderen?
Wat als we kinderen leren dat een cadeau niet iets is wat je ‘verdient’ door bepaald gedrag, maar een vorm van aandacht, verbinding of liefde? Je hoeft niet perfect te zijn om iets te mogen ontvangen. Je mag er gewoon zijn — met al je emoties, gedachten en verlangens.
Voor hoogsensitieve kinderen is dit een belangrijke boodschap. Want juist zij koppelen hun waarde vaak aan ‘goed’ gedrag of aan het voldoen aan verwachtingen. Het helpt als we dat zachtjes losweken.
Verwachtingen horen erbij — en teleurstelling ook
Kinderen bouwen verwachtingen op. Dat gebeurt vanzelf. Over wat ze krijgen, wanneer ze het krijgen, hoeveel, van wie, en of dat wel eerlijk voelt vergeleken met wat anderen krijgen. En soms is dat gewoon niet zoals ze hoopten.
Niet alles wat op het verlanglijstje staat, komt onder de tafel te liggen. Niet elk cadeautje is groot of bijzonder. En dat hoeft ook niet.
Maar die teleurstelling? Die mag er zijn. Zeker bij gevoelige kinderen. Hoe je ermee omgaat, maakt het verschil. In plaats van sussen of corrigeren, kun je gewoon even naast je kind zitten en zeggen: “Je had hier echt op gehoopt, hè?”
Dat is al genoeg. Er hoeft niet altijd een oplossing te zijn. Soms is erkenning het mooiste cadeau.
Leren omgaan met wensen
Je kunt je kind ook spelenderwijs helpen om bewuster om te gaan met verlangens. Niet door het te beperken, maar door er samen over in gesprek te gaan.
Een fijne tip: maak samen een verlanglijstje met twee top 3’s.
- Top 3 tastbare cadeaus – Wat zou je graag willen krijgen?
- Top 3 niet-tastbare cadeaus – Wat zou je leuk vinden om te doen, beleven of samen te maken?
Zo leren kinderen dat er meer is dan spullen. Dat aandacht ook een cadeau is. Dat een ervaring net zo waardevol kan zijn als iets wat je kunt vasthouden.
Denk aan:
- Samen koekjes bakken
- Een pyjamadag zonder plannen
- Een logeerpartijtje bij opa of oma
- Zelf kiezen wat jullie eten
- Een middag samen tekenen of knutselen
- Een extra lang voorleesmoment voor het slapengaan
Zelfgemaakte cadeaubonnen maken het extra leuk én persoonlijk.
Het feest hoeft niet perfect — maar wel écht
Sinterklaas hoeft geen groots en vlekkeloos spektakel te zijn. Het mag een warm feest zijn waarin je kind zich gezien voelt. Waarin er ruimte is voor blijheid én spanning. Voor verlangens én teleurstellingen. Voor verwachtingen én realiteit.
Juist die momenten waarop je samen kunt vertragen, even stilstaat bij wat er écht toe doet, maken het feest waardevol. Niet wat er in de zak zit, maar wat er tussen jullie ontstaat.
Om over na te denken:
Wat geef je je kind deze Sinterklaastijd eigenlijk écht – spullen, of herinneringen? En wat blijft er het langst hangen?
